یک دارایی راهبردی (استراتژیک) در سازمان به نام ITSM

صفحه اول » مقالات تخصصی » مقالات عمومی » یک دارایی راهبردی (استراتژیک) در سازمان به نام ITSM
یک دارایی راهبردی (استراتژیک) در سازمان به نام ITSM
4.75 (95%) 4 نظر

دارایی‌های راهبردی مدیریت خدمات فناوری اطلاعات یکی از دارایی‌های راهبردی سازمان به شمار می‌رود.

اگر شما در یک سازمان از هر نوعی (شرکتی، دولتی و یا مذهبی) حضور داشته باشید، چه دارایی‌هایی از آن سازمان را راهبردی تلقی می‌کنید؟ الزامی ندارد که شما مجموعه‌ای از دارایی‌های راهبردی را داشته باشید، ولی اگر حتی یک دارایی راهبردی داشته باشید، آن دارایی را باید به عنوان یک پیشران کلیدی برای کسب‌وکار تلقی نمایید. نمونه‌ای از دارایی‌های راهبردی عبارتند از: وجود کلیسا برای سک شرکت مذهبی، تسهیلات تحقیق و توسعه برای یک شرکت دارویی، پایانه‌های باری برای یک شرکت حمل و نقلی و رستوران برای یک تامین‌کنندگان زنجیره‌ای غذا؛

ITSM در سازمانها به عنوان یک دارایی استراتژیک شناخته میشود

ITSM در سازمانها به عنوان یک دارایی استراتژیک شناخته میشود

شاید آسان‌ترین استنباطی که می‌توان از داریی‌های راهبردی نمود، این است که آنها دارایی‌های مرسوم یک سازمان مانند تجهیزات کامپیوتری و یا کامیون‌ها در یک شرکت حمل‌ونقلی به شمار نمی‌روند. دارایی‌های راهبردی آن دسته از دارایی‌ها تلقی می‌گردند که با کمک دارایی‌های مرسوم سازمان (منابع) و ترکیب آن با قابلیت‌های منحصر به فرد نیروی انسانی برای سازمان ارزش می‌آفرینند و به عنوان یک مزیت رقابتی سازمان به شمار می‌روند. دارایی‌های کلیدی سازمان در طولانی مدت مورد استفاده و بهره‌برداری قرار می‌گیرند و ترجیح سازمان‌هادر این است که مالکیت آن را بر عهده گیرند. ولی دارایی‌های غیر استراتژیک سازمان را می‌توان از هر نوع و هر ملیتی انتخاب نمود و می‌توان حتی آنها را کرایه نمود.

دارایی‎های راهبردی مفهومی است که در ITIL V3 تعریف شده است. این تعریف عبارت است از: « فرض اساسی مبنی بر اینکه مشتریان کسب‌وکار، خروجی‌ها و نتایج حاصل از کسب‌وکار را که به کمک منابعی چون سخت‌افزار، نرم‌افزار، زیرساخت، نیروی انسانی و … ایجاد شده است، دریافت می‌دارند ولی مالک ریسک‌های مرتبط با پشتیبانی، نگهداری و مدیریت این دارایی‌ها نیستند. در عصر حاضر سازمان‌ها، یک واحد فناوری اطلاعات را در دل خود جای داده‌اند که این واحد مسئولیت و مالکیت ریسک‌های مدیریت دارایی‌های راهبردی کسب‌وکار را از طرف مشتریان و تحت مجموعه‌ای از توافقتنامه‌ها و قراردادهای مختلف که SLA نامیده می‌شود، بر عهده دارند.

چگونه یک سازمان تصمیم می‌گیرد یک دارایی راهبردی است یا خیر؟ سوالات زیر به شما در پاسخ به این سوال کمک خواهد کرد؟

  • چه اتفاقی برای سازمان خواهد افتاد اگر موقعیت یک دارایی سازمان تغییر کند، مانند زمان سررسید اجاره‌نامه.
  • آیا می‌توان دارایی‌ها را در یک هزینه منطقی و یا زمان منطقی کپی‌برداری نمود؟
  • آیا مشتریان پس از تغییر مکان دارایی‌ها حفظ خواهند شد؟ آیا مراکز خرید مشتریان وابسته به مکان می‌باشد؟
  • الزامات سازمانها برای سرمایه‌گذاری چیست؟ آیا سازمان ترجیح می‌دهد که یک دارایی را خریداری کند و یا آن را اجاره کند؟

دارایی‌های استراتژیک چیست؟

استراتژی خدمت، دارایی‌های راهبردی و استراتژیک را به عنوان محصول، خدمت و دارایی فیزیکی تعریف می‌کند که در چرخه عمر خدمت ارائه می‌گردد.  هدف توسعه این دارایی های راهبردی با بیشترین ظرفیت ممکن در راستای نیل به اهداف استراتژیک و حصول موفقیت می­باشد. این امر بسیار منطقی است که تامین کنندگان خدمات، توسعه و مدیریت خدمات و دارایی های فیزیکی خدمات خود را همسو با مشتریان خود اولویت­بندی نمایند. هنگامی که یک مشتری و کاربر متوجه می‌شود که یک تامین‌کننده خدمات، محصولات مطمئن و با کیفیت ارائه می‌نماید و به خوبی آن را مدیریت می‌کند، علاقه وی جهت دریافت محصول از این تامین‌کننده ارتقا خواهد یافت و سرمایه‌گذاری‌های آینده‌نگارانه‌ای پیرامون آن از سوی کسب‌‌وکار انجام خواهد شد. حال اگر تامین‌کننده خدمات سعی در حفظ کیفیت خدمات در سطوح مورد توافق با مشتری و بالاتر از آن نماید این امر منتج به جذب مشتریان بیشماری در آینده خواهد شد.

توسعه دارایی‌های راهبردی چرخه استراتژی خدمت ITIL

در زندگی شخص خودمان هم در آغاز شروع هر کاری باید ابتدا بررسی نماییم که آیا استعداد انجام آن کار را به اندازه کافی داریم یا نه؟ استعداد ذاتی تنها نقطه آغاز است و فرد باید آن را به بلوغ برساند تا بتواند در آن کار بدرخشد. این مصداق در چرخه عمر استراتژی خدمت نیز کاربرد دارد. استراتژی خدمت یکی از بخش‌های کلیدی ITIL در توسعه و ایجاد فرآیندها و خدمات در سطوح بالای سازمان می‌باشد. توسعه خدمات و دارایی‌های فیزیکی راهبردی و مهم، موفقیت در ارائه خدمات را تضمین می‌کند. برخی از ذینفعان ممکن است پیرامون توافقنامه‌های خدماتی که ارزش پایینی برای کسب‌وکار دارند، زمان زیادی صرف کنند، حال اگر آن زمان را در راستای شناسایی نیازهای خدمات و دارایی‌ها راهبردی و کلیدی صرف کنند، قطعاً خدمات ارائه شده رو به بهبود خواهد بود. بهبود مستمر خدمات مهم منتج به تشویق مشتری پیرامون تجدید قرارداد با تامین‌کننده و نیز ترغیب مدیران ارشد کسب‌وکار پیرامون سرمایه‌گذاری در خدمات مربوطه در راستای ارتقای هر چه بیشتر عملکرد آن خواهد شد.

ارزش‌آفرینی

ذینفعان بیشتر تمایل بر سرمایه‌گذاری پیرامون تامین‌کنندگان خدماتی دارند که تاریخچه ارائه خدمات با کیفیت و شفاف را دارند. یک تامین‌کننده خوب با میزان اثربخشی ارزش ایجاد شده در مقابل ارزش دریافتی سنجیده می‌شود. به عبارت دیگر تامین‌کننده در برابر هزینه و تلاشی که صرف می‌کند، چه میزان ارزش‌آفرینی می‌کند.

مدیریت خدمات به عنوان یک دارایی استراتژیک و راهبردی

در راستای اجرا و توسعه مدیریت خدمات به عنوان یک دارایی راهبردی، در گام اول باید شبکه ارزشی تامین‌کننده خدمات را در مقابل خدمات ارائه شده به مشتریانشان تعریف و مورد توجه قرار دهیم. با درک اینکه کدام یک از دارایی‌های کلیدی با کدام یک از خدمات و مشتریان در ارتباط می‌باشند، طبقه‌بندی و اولویت‌بندی آنها بسیار ساده‌تر خواهد بود. شناسایی دارایی‌های پیچیده خدمات به تامین‌کننده خدمات در پایش و کنترل دقیق‌تر و اثربخش‌تر آنها کمک خواهد کرد. اگر چه شرایط پیرامون کسب‌وکار همواره در بهترین حالت نخواهد بود و تغییرات غیر قابل اجتناب می‌باشد، ولی انتظار می‌رود که داریی‌های خدمات ثابت و پایدار باقی بماند.

برای توسعه مدیریت خدمات به عنوان یک دارایی راهبردی شبکه ارزش خدمات در گام اول ترسیم خواهد شد. شبکه ارزش ممکن است برای تمام کسب‌وکار باشد و یا بسته به نوع تامین‌کننده، برای تامین‌کننده نوع 1، 2 و 3 باشد. در بیشتر موارد شبکه ارزش فراتر از مرزهای سازمانی خواهد رفت و مشتریان، تامین‌کنندگان و شرکای خارجی سازمان را نیز در بر می‌گیرد. با تعیین دقیق روابط و تعاملات کلیدی در شبکه، مدیران دید و کنترل بهتری پیرامون سیستم‌ها و فرآیندهای اجرایی خواهند داشت و به آنها در مدیریت پیچیدگی‌های کسب‌وکار خود کمک شایانی می‌کند. این شبکه همچنین به مدیریت و کنترل هزینه‌ها و ریسک‌های ارائه خدمات و یا پشتیبانی مشتریان کمک خواهد کرد.

دارایی‌های راهبردی در حقیقت پویا هستند ولی انتظار می‌رود که این دارایی‌ها تحت شرایط در حال تغییر کسب‌وکار به طور مستمر در راستای تحقق اهداف کسب‌وکار عمل کنند.  این مستلزم آن است که دارایی‌های راهبردی تحت قابلیت‌های آموزشی و فراگیری‌های مستمر قرار گیرند و عملکرد آن در آینده نزدیک از دانش و تجارب حصول یافته در گذشته بهره ببرد. بنابراین مدیریت خدمات باید به عنوان یک سیستم حلقه بسته که به طور سیستماتیک برای مشتریان ارزش می‌آفریند، عمل کند و از تامین‌کننده خدمات ارزش حصول کند. یکی از عوامل مهم در مدیریت خدمات کنترل تعاملات میان دارایی‌های مشتریان و دارایی‌های خدمات می‌باشد.

 

بیست و ششمین دوره ITIL Foundation

کارگاه سه روزه ITIL Foundation بر اساس آخرین نسخه از این چارچوب توسط موسسه Itpreneurs هلند تدوین شده و توسط مرکز آموزش رایزن سامانه گستر به متقاضیان کسب دانش در حوزه مدیریت خدمات فناوری اطلاعات ارائه میگردد. دوره بعدی در روزهای 29 الی 31 مردادماه برگزار خواهد شد.

اطلاعات دوره

(136)

پاسخی بگذارید